Eser

Ordinatio

Duns Scotus·c. 1300 CE·Latin

Bu metin hakkında

Duns Scotus'un Sakramentler Üzerine derslerine yaptığı düzeltilmiş yorum; düşüncesinin en kapsamlı açıklaması. Burada varlığın Tanrı ve yaratıklar için tek bir anlamda kullanıldığını savunur, iradeyi akla üstün tutar ve her şeyi kendisi yapan tekilliği tanımlar.

Varlık tek anlamlıdır: varlık kavramı Tanrı için olduğu kadar yaratıklar için de bir ve aynıdır; yoksa yaratılmış şeyler hakkında bildiklerimizden Tanrı hakkında hiçbir sonuç çıkaramazdık ve metafizik imkânsız olurdu.

Birçok şeyin ortaklaştığı doğanın ötesinde, her şeyde nihai bir gerçeklik —bir buradalık— vardır; bu sayede bu tikel, bu ve başkası değildir. Tekillik bilginin bir kusuru değil, varlığın mükemmelliğidir: Tanrı’nın yarattığı ve sevdiği şey tümel değil, bireydir.

Derim ki irade anlayıştan, aşk ise bilgiden daha soyludur; çünkü bu hayatta Tanrı’yı kusurlu biliriz, ama onu kendinde sevebiliriz. Ve ilk pratik ilke şudur: Tanrı sevilmelidir.

Tam metin henüz mevcut değil.