Zaman, bir anlatı tarzında örgütlendiği ölçüde insan zamanı haline gelir; anlatı da, zamansal deneyimin özelliklerini yansıttığı ölçüde anlamlıdır.
Tam metin henüz mevcut değil.
Bu metin hakkında
Üç ciltlik bu eser, anlatı yapılarının insan zamanını nasıl biçimlendirdiğini ele alır; Aristoteles'in Poetika'sını Augustinus'un İtiraflar'ına ve modern romana bağlar. Ricoeur'ün anlatısal kimlik kavramını geliştirir: kendimizi ancak anlattığımız hikâyeler aracılığıyla biliriz.