Emek gücünün üretkenliğindeki en büyük gelişme, ayrıca işçiliğin yönlendirildiği ya da uygulandığı her yerdeki beceri, hüner ve muhakemenin büyük kısmı işbölümünün eseridir.
Örnek olarak iğne yapımı işini alalım: Bu meslekte eğitim görmemiş bir kişi, en büyük gayretiyle günde belki bir iğne yapabilir ama yirmisini kesinlikle yapamaz. Oysa bu iş günümüzde yürütüldüğü şekliyle birçok kola ayrılmıştır. Bir adam teli çeker, bir başka adam doğrultur, üçüncüsü keser, dördüncüsü sivriltir, beşincisi başa yer açmak için üstünü törpüler; başı yapmak için iki ya da üç ayrı işlem gerekir. Bu yüzden on adam, kendilerini sıkarlarsa ellerinde günde kırk sekiz bini aşkın iğne yapabilir.
Akşam yemeğimizi kasabın, biracının ya da fırıncının iyiliğinden değil, onların kendi çıkarlarını gözetmelerinden bekleriz. Onların insancıllığına değil, öz-sevgilerine sesleniriz; kendi ihtiyaçlarımızdan onlara hiç bahsetmeyiz, sadece onların kazancından söz ederiz.
Tam metin henüz mevcut değil.