Nussbaum'un şans, etik ve iyi yaşamın trajik boyutuna dair anlatısı. Yunan felsefesini ve tragedyasını bir arada okuyarak, insanın mutluluğunun sevgi, dostluk, dış koşullar gibi kontrolümüz dışındaki şeylere bağlı olduğunu; bizi şansa karşı yenilmez kılmaya çalışan bir felsefenin insanın en iyi yanlarını kaybettiğini savunur.
Kendine yeterlilik arzusu — ne olursa olsun iyi yaşayabilme isteği — sonuna kadar götürüldüğünde, insan olmaktan vazgeçme arzusudur. Çünkü en derinden önemsediğimiz şeyler, kırılganlığımızda, riskimizde, felakete ve kayba açık oluşumuzda yatar.
Tam metin henüz mevcut değil.