İnsan doğası kötüdür; iyiliği bilinçli faaliyetin sonucudur. Şimdi, insanın doğası öyledir ki kar peşinde koşma sevgisiyle doğar. İnsan bu doğasını izlerse, çekişme ve açgözlülük baş gösterir, nezaket ve fedakârlık yok olur.
Eğri bir tahta, ancak buharda pişirilip zorlanarak düzeltilebilir. Kör bir metal ancak bir bileği taşında bilenince keskinleşebilir. Benzer şekilde, insan doğası kötü olduğundan, ancak bir öğretmenin talimatlarıyla doğru yola girebilir.
Tam metin henüz mevcut değil.